Maarten Bosmans (28) en ‘Chris & Co: Live’-actrice Nele Goossens (28) werden zeven jaar geleden een koppel. Vorige maand trouwden ze op een spectaculaire manier.

Proficiat!
Een nonkel van Nele woont in de buurt van het Franse Bordeaux. Vijf jaar geleden waren we tijdens een bezoek aan hem onder de indruk van zijn prachtige domein van 20 hectare. Hij zei toen: ‘Als je ooit trouwt, moet je het hier doen.’ Vorig jaar heb ik Nele tijdens onze vakantie bij haar nonkel met een fles champagne ten huwelijk gevraagd. Een emotioneel moment. In een zotte bui stemden we toe om ginder, op bijna 1.000 km van huis, te trouwen. Het leek zelfs vanzelfsprekend. Pas later beseften we waaraan we waren begonnen.

Waarom?
We nodigden vrienden en familie uit, maar veronderstelden dat de meeste niet zouden komen door de afstand. Uiteindelijk reisden toch 115 Belgen mee. Soms is een huwelijksfeest een verplicht nummertje, maar wij wisten dat die 115 er echt bij wilden zijn. Dat deed deugd. Sommigen hadden zelfs hun vakantie geregeld in functie van ons huwelijk. Iedereen was dan ook in vakantiestemming. Van de lokale burgemeester kregen we vergunningen om op het domein een tijdelijke camping te bouwen. Nele en ik wilden trouwen, maar kregen het gevoel dat we een miniversie van Torhout-Werchter organiseerden. Zo moesten we voor de kampeerders elektriciteit, speciale wc’s en ander sanitair voorzien. We hadden drie stroomgroepen gelegd, goed voor 42.000 watt. Voor stromend water tot aan de camping was 350 meter tuinslang nodig. Warm water voor de douches verkregen we door plastic zakken met water in de zon te laten opwarmen. Gelukkig kregen we veel hulp van genodigden. Zo hadden vrienden voor een Marokkaanse nomadentent gezorgd. Heel sfeervol! Anderen hadden een koelwagen of een discobar meegebracht…

Hoe verliep de trouwdag zelf?
Iedereen verzamelde eerst onder de lindeboom, waar ook een oude caravan stond: de bruidssuite.
De nonkel had op voorhand een veld vol zonnebloemen gezaaid. Speciaal voor ons huwelijk werden die als versiering gebruikt tot aan het gemeentehuis, anderhalve kilometer verder. De plechtigheid duurde niet zo lang. Naar Franse gewoonte volgde er dan een receptie met wijn in het gemeentehuis. Vervolgens trok iedereen naar de wei voor een dankviering onder een notenboom. Daar hielden de getuigen en ouders hun speeches. Nele speelde ook op de piano en zong een prachtig nummer voor haar ouders. Iedereen was aan het huilen.
Daarna begon het feest.

Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
We wilden enkel streekproducten serveren en hadden daarom enkele plaatselijke marktkramers en handelaars uitgenodigd. Een wijnboer zorgde voor het aperitief en de wijn. Een oestervrouw maakte 1.000 verse oesters klaar. Een Belgische traiteur zorgde voor de lepelhapjes. De slager bood eerst een buffet van voorgerechten aan en zorgde nadien voor een barbecue. Iedereen vond het heerlijk.
Het feest duurde tot half zes in de ochtend.

Hoe blik je terug op je trouwpartij?
We hebben er onwaarschijnlijk van genoten, maar na afloop zwoeren we meteen een dure eed: over enkele jaren nodigen we iedereen opnieuw uit!

Is het huwelijk ook hier geldig?
We moesten heel wat officiële documenten door een beëdigd vertaler laten vertalen én een medische onderzoek doorstaan. Maar nu hebben we een Frans trouwboekje en ons huwelijk is door de Belgische staat erkend.

Bron: TVFAMILIE, weekblad nr. 38 * 21 sept. 2005

Maarten Bosmans (28) en ‘Chris & Co: Live’-actrice Nele Goossens (28) werden zeven jaar geleden een koppel. Vorige maand trouwden ze op een spectaculaire manier.

Proficiat!
Een nonkel van Nele woont in de buurt van het Franse Bordeaux. Vijf jaar geleden waren we tijdens een bezoek aan hem onder de indruk van zijn prachtige domein van 20 hectare. Hij zei toen: ‘Als je ooit trouwt, moet je het hier doen.’ Vorig jaar heb ik Nele tijdens onze vakantie bij haar nonkel met een fles champagne ten huwelijk gevraagd. Een emotioneel moment. In een zotte bui stemden we toe om ginder, op bijna 1.000 km van huis, te trouwen. Het leek zelfs vanzelfsprekend. Pas later beseften we waaraan we waren begonnen.

Waarom?
We nodigden vrienden en familie uit, maar veronderstelden dat de meeste niet zouden komen door de afstand. Uiteindelijk reisden toch 115 Belgen mee. Soms is een huwelijksfeest een verplicht nummertje, maar wij wisten dat die 115 er echt bij wilden zijn. Dat deed deugd. Sommigen hadden zelfs hun vakantie geregeld in functie van ons huwelijk. Iedereen was dan ook in vakantiestemming. Van de lokale burgemeester kregen we vergunningen om op het domein een tijdelijke camping te bouwen. Nele en ik wilden trouwen, maar kregen het gevoel dat we een miniversie van Torhout-Werchter organiseerden. Zo moesten we voor de kampeerders elektriciteit, speciale wc’s en ander sanitair voorzien. We hadden drie stroomgroepen gelegd, goed voor 42.000 watt. Voor stromend water tot aan de camping was 350 meter tuinslang nodig. Warm water voor de douches verkregen we door plastic zakken met water in de zon te laten opwarmen. Gelukkig kregen we veel hulp van genodigden. Zo hadden vrienden voor een Marokkaanse nomadentent gezorgd. Heel sfeervol! Anderen hadden een koelwagen of een discobar meegebracht…

Hoe verliep de trouwdag zelf?
Iedereen verzamelde eerst onder de lindeboom, waar ook een oude caravan stond: de bruidssuite.
De nonkel had op voorhand een veld vol zonnebloemen gezaaid. Speciaal voor ons huwelijk werden die als versiering gebruikt tot aan het gemeentehuis, anderhalve kilometer verder. De plechtigheid duurde niet zo lang. Naar Franse gewoonte volgde er dan een receptie met wijn in het gemeentehuis. Vervolgens trok iedereen naar de wei voor een dankviering onder een notenboom. Daar hielden de getuigen en ouders hun speeches. Nele speelde ook op de piano en zong een prachtig nummer voor haar ouders. Iedereen was aan het huilen.
Daarna begon het feest.

Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
We wilden enkel streekproducten serveren en hadden daarom enkele plaatselijke marktkramers en handelaars uitgenodigd. Een wijnboer zorgde voor het aperitief en de wijn. Een oestervrouw maakte 1.000 verse oesters klaar. Een Belgische traiteur zorgde voor de lepelhapjes. De slager bood eerst een buffet van voorgerechten aan en zorgde nadien voor een barbecue. Iedereen vond het heerlijk.
Het feest duurde tot half zes in de ochtend.

Hoe blik je terug op je trouwpartij?
We hebben er onwaarschijnlijk van genoten, maar na afloop zwoeren we meteen een dure eed: over enkele jaren nodigen we iedereen opnieuw uit!

Is het huwelijk ook hier geldig?
We moesten heel wat officiële documenten door een beëdigd vertaler laten vertalen én een medische onderzoek doorstaan. Maar nu hebben we een Frans trouwboekje en ons huwelijk is door de Belgische staat erkend.

Bron: TVFAMILIE, weekblad nr. 38 * 21 sept. 2005