Er worden deze zomer veel moorden opgelost op één. De zender plant immers al herhalingen van ‘Witse’, ‘Flikken’ en ‘Baantjer’. Wij brachten de bekendste rechercheurs van Vlaanderen samen voor een dubbelgesprek: Andrea Croonenberghs uit ‘Flikken’ en Hubert Damen uit ‘Witse’.

Hoe verklaren jullie het huidige succes van Vlaamse politiereeksen?
Andrea: Mensen zien gewoon graag hoe andere mensen in de fout gaan en geklist worden voor hun misstap. Dat is het oeroude concept van een whodunit. Wie heet het gedaan: dat blijft aanslaan.
Hubert: Witse is een man van het volk. Hij doet zich cynisch voor, maar is het daarom nog niet. Mensen appreciëren dat. Ik denk dat een heleboel mensen zich met hem kunnen vereenzelvigen.

‘Witse’ scoort beter dan ‘Flikken’. Is daar een verklaring voor?
Andrea: Ik vind dat ‘Witse’ Vlaamser is dan ‘Flikken’. In ‘Flikken’ lag het accent op een vrouwelijk politieduo, maar het team rond hen was even belangrijk. In ‘Witse’ is het toch vooral dat ene hoofdpersonage waarop gefocust wordt en ik denk dat hij dichter bij de mensen staat. ‘Witse’ is herkenbaarder dan ‘Flikken’. Daarom scoort die reeks nog beter.
Hubert: In 2005 had de serie het hoogste kijkcijfer van 1,8 miljoen kijkers en dat vind ik wel plezant. Maar in het theater heb ik wel interessantere rollen gespeeld. Tsjechov spelen: dat is veel rijker en eten en drinken voor een acteur. Ik wil mijn werk voor ‘Witse’ niet minimaliseren, maar het weegt toch niet op tegen de betere theatervoorstellingen. Theater is intenser.

Ben je tevreden over ‘Witse’?
Hubert: Toch wel, maar eigenlijk is mijn mening van ondergeschikt belang. Ik bedoel: als de kijker het niet goed vind, ben ik maar weinig met die tevredenheid. Wat de kijker ervan vindt, dat telt echt. De voorbije reeksen werden druk bekeken en dat maakte van ‘Witse’ een succesvol programma. Dat stemt me gelukkig.

Weinigen weten dat nog, maar in het begin speelde jij ook mee in ‘Flikken’, Hubert.
Hubert: Ik heb wel vaker geluk gehad in mijn carrière. Toen ‘Flikken’ werd opgestart, speelde ik bij het gezelschap De Bottelarij, waar ik dat seizoen maar in twee stukken stond. Ik kon er dus nog iets bij doen en dat werd ‘Flikken’. Het jaar daarop moest ik in vijf stukken meespelen en kon er geen tv meer bij. Daarom verdween ik uit de reeks. Enkele jaren later was ik opnieuw vrij en toen werd ‘Witse’ net opgestart.

Kijk jij nu nog naar de herhalingen van ‘Flikken’?
Hubert: Dat gebeurt, maar dan eerder op een professionele manier. Ik wil het eindresultaat gezien hebben. Eerlijk gezegd kijk ik maar weinig televisie. In mijn vrije tijd werk ik liever in mijn tuin of bekijk ik een dvd. Laatst huurde ik nog ‘Crash’, een prachtige film over racisme in Amerika. De vergelijking tussen zo’n Amerikaanse film en een Vlaamse fictiereeks gaat natuurlijk niet op, maar de film toon wel heel klaar en duidelijk hoe racisme in ieder van ons schuilt.

Andrea’s ex-collega Joke Devynck heeft het niet zo begrepen op de herhalingen op één. Wat vinden jullie ervan dat ‘Flikken’ en ‘Witse’ herhaald worden?
Andrea: Ik vond het eerste seizoen van ‘Flikken’ niet meteen het beste, maar ik zit er niets mee in dat die afleveringen nu opnieuw op het scherm komen. We zijn wel allemaal wat veranderd sindsdien. (lacht) Ik heb zesenhalf jaar meegespeeld in ‘Flikken’. Dat is lang, maar niet lang genoeg om voor altijd met een personage geassocieerd te worden. Ik ben ermee gestopt omdat ik nood heb aan iets anders. Ik stapte zeker niet uit de reeks omdat ik het beu was of zo, maar ik wilde echt wel eens verandering van spijs. Dat doet niets af aan het feit dat ik na en paar weken de set van Flikken’ al miste. Ondertussen heb ik ook rollen gespeeld in het Duitse ‘Tatort’ en in ‘Kinderen Van Dewindt’. Mijn rol in Tatort was eenmalig, maar als er nog buitenlandse aanbiedingen komen: graag!

Je presenteerde tussendoor ook ‘Allemaal SAM’. Hoe kijk je terug op dat avontuur?
Andrea: Met gemengde gevoelens. Enerzijds ben ik er tevreden over, omdat we met een grote groep mensen heel gedreven aan ‘SAM’ gewerkt hebben. We brachten enkel prachtige initiatieven in beeld. Maar het was een opdracht die moeilijk op televisie over te brengen was. De inhoud en de vorm vochten soms een beetje met elkaar. In de pers kreeg ‘SAM’ ook veel tegenkanting. Daar had ik het moeilijk mee. Ik had het gevoel dat er vooral op het project werd geschoten en niet op het programma. Sommigen vonden dat het niet de taak was van de radio en televisie om de mensen aan te zetten tot positieve initiatieven. De kijkcijfers waren niet fantastisch, maar ‘SAM’ was dan ook een programma dat de kans moet krijgen om te groeien. Of er een vervolg komt, is nog niet helemaal duidelijk.

Hubert, heb jij nog plannen naast ‘Witse’? Bijvoorbeeld om in een film te acteren?
Hubert: Ik zou niet weten wanneer ik daar nog tijd voor heb. Vroeger ook niet. Toen ik jong was, zag ik sommige collega’s in jeugdfeuilletons stappen. Ik heb daar nooit zin in gehad. Films heb ik al helemaal niet gemaakt. Ik heb daar nooit moeite voor gedaan. Op dit moment zitten we volop in de opnamen van het vierde seizoen van ‘Witse’ en er komt nadien nog een vijfde en een zesde reeks. Ik zit dus nog een tijdje gebeiteld. Tussendoor treed ik weleens op met het poëzieprogramma ‘De Tango Van Het Blote Kontje’, waarin ik erotische gedichten lees, maar ik hoef niet te sterven op de scène. Laat mij me maar amuseren. Met ‘Witse’ kan ik dat. Ik sta er ook helemaal niet bij stil wat ik na ‘Witse’ ga doen. Misschien trek ik me daarna wel terug, en ga ik bloemkolen kweken. (lacht)

Eigenlijk ben jij dat nu een beetje aan het doen, Andrea.
Andrea: Mijn zomer ziet er inderdaad erg rustig uit. Na zestien jaar keihard te hebben gewerkt mag dat wel eens, denk ik. Binnenkort vertrek ik op vakantie naar New York en naar Mikonos. Daar kijk ik naar uit. In het najaar ben ik dan te zien in ‘Kinderen Van Dewindt’. En er is ook nog een nieuw televisieproject dat op stapel staat. Maar daar kan ik momenteel nog niets over zeggen

Bron: TV-Familie - overgetypt door: www.nelleke111.web-log.nl

Er worden deze zomer veel moorden opgelost op één. De zender plant immers al herhalingen van ‘Witse’, ‘Flikken’ en ‘Baantjer’. Wij brachten de bekendste rechercheurs van Vlaanderen samen voor een dubbelgesprek: Andrea Croonenberghs uit ‘Flikken’ en Hubert Damen uit ‘Witse’.

Hoe verklaren jullie het huidige succes van Vlaamse politiereeksen?
Andrea: Mensen zien gewoon graag hoe andere mensen in de fout gaan en geklist worden voor hun misstap. Dat is het oeroude concept van een whodunit. Wie heet het gedaan: dat blijft aanslaan.
Hubert: Witse is een man van het volk. Hij doet zich cynisch voor, maar is het daarom nog niet. Mensen appreciëren dat. Ik denk dat een heleboel mensen zich met hem kunnen vereenzelvigen.

‘Witse’ scoort beter dan ‘Flikken’. Is daar een verklaring voor?
Andrea: Ik vind dat ‘Witse’ Vlaamser is dan ‘Flikken’. In ‘Flikken’ lag het accent op een vrouwelijk politieduo, maar het team rond hen was even belangrijk. In ‘Witse’ is het toch vooral dat ene hoofdpersonage waarop gefocust wordt en ik denk dat hij dichter bij de mensen staat. ‘Witse’ is herkenbaarder dan ‘Flikken’. Daarom scoort die reeks nog beter.
Hubert: In 2005 had de serie het hoogste kijkcijfer van 1,8 miljoen kijkers en dat vind ik wel plezant. Maar in het theater heb ik wel interessantere rollen gespeeld. Tsjechov spelen: dat is veel rijker en eten en drinken voor een acteur. Ik wil mijn werk voor ‘Witse’ niet minimaliseren, maar het weegt toch niet op tegen de betere theatervoorstellingen. Theater is intenser.

Ben je tevreden over ‘Witse’?
Hubert: Toch wel, maar eigenlijk is mijn mening van ondergeschikt belang. Ik bedoel: als de kijker het niet goed vind, ben ik maar weinig met die tevredenheid. Wat de kijker ervan vindt, dat telt echt. De voorbije reeksen werden druk bekeken en dat maakte van ‘Witse’ een succesvol programma. Dat stemt me gelukkig.

Weinigen weten dat nog, maar in het begin speelde jij ook mee in ‘Flikken’, Hubert.
Hubert: Ik heb wel vaker geluk gehad in mijn carrière. Toen ‘Flikken’ werd opgestart, speelde ik bij het gezelschap De Bottelarij, waar ik dat seizoen maar in twee stukken stond. Ik kon er dus nog iets bij doen en dat werd ‘Flikken’. Het jaar daarop moest ik in vijf stukken meespelen en kon er geen tv meer bij. Daarom verdween ik uit de reeks. Enkele jaren later was ik opnieuw vrij en toen werd ‘Witse’ net opgestart.

Kijk jij nu nog naar de herhalingen van ‘Flikken’?
Hubert: Dat gebeurt, maar dan eerder op een professionele manier. Ik wil het eindresultaat gezien hebben. Eerlijk gezegd kijk ik maar weinig televisie. In mijn vrije tijd werk ik liever in mijn tuin of bekijk ik een dvd. Laatst huurde ik nog ‘Crash’, een prachtige film over racisme in Amerika. De vergelijking tussen zo’n Amerikaanse film en een Vlaamse fictiereeks gaat natuurlijk niet op, maar de film toon wel heel klaar en duidelijk hoe racisme in ieder van ons schuilt.

Andrea’s ex-collega Joke Devynck heeft het niet zo begrepen op de herhalingen op één. Wat vinden jullie ervan dat ‘Flikken’ en ‘Witse’ herhaald worden?
Andrea: Ik vond het eerste seizoen van ‘Flikken’ niet meteen het beste, maar ik zit er niets mee in dat die afleveringen nu opnieuw op het scherm komen. We zijn wel allemaal wat veranderd sindsdien. (lacht) Ik heb zesenhalf jaar meegespeeld in ‘Flikken’. Dat is lang, maar niet lang genoeg om voor altijd met een personage geassocieerd te worden. Ik ben ermee gestopt omdat ik nood heb aan iets anders. Ik stapte zeker niet uit de reeks omdat ik het beu was of zo, maar ik wilde echt wel eens verandering van spijs. Dat doet niets af aan het feit dat ik na en paar weken de set van Flikken’ al miste. Ondertussen heb ik ook rollen gespeeld in het Duitse ‘Tatort’ en in ‘Kinderen Van Dewindt’. Mijn rol in Tatort was eenmalig, maar als er nog buitenlandse aanbiedingen komen: graag!

Je presenteerde tussendoor ook ‘Allemaal SAM’. Hoe kijk je terug op dat avontuur?
Andrea: Met gemengde gevoelens. Enerzijds ben ik er tevreden over, omdat we met een grote groep mensen heel gedreven aan ‘SAM’ gewerkt hebben. We brachten enkel prachtige initiatieven in beeld. Maar het was een opdracht die moeilijk op televisie over te brengen was. De inhoud en de vorm vochten soms een beetje met elkaar. In de pers kreeg ‘SAM’ ook veel tegenkanting. Daar had ik het moeilijk mee. Ik had het gevoel dat er vooral op het project werd geschoten en niet op het programma. Sommigen vonden dat het niet de taak was van de radio en televisie om de mensen aan te zetten tot positieve initiatieven. De kijkcijfers waren niet fantastisch, maar ‘SAM’ was dan ook een programma dat de kans moet krijgen om te groeien. Of er een vervolg komt, is nog niet helemaal duidelijk.

Hubert, heb jij nog plannen naast ‘Witse’? Bijvoorbeeld om in een film te acteren?
Hubert: Ik zou niet weten wanneer ik daar nog tijd voor heb. Vroeger ook niet. Toen ik jong was, zag ik sommige collega’s in jeugdfeuilletons stappen. Ik heb daar nooit zin in gehad. Films heb ik al helemaal niet gemaakt. Ik heb daar nooit moeite voor gedaan. Op dit moment zitten we volop in de opnamen van het vierde seizoen van ‘Witse’ en er komt nadien nog een vijfde en een zesde reeks. Ik zit dus nog een tijdje gebeiteld. Tussendoor treed ik weleens op met het poëzieprogramma ‘De Tango Van Het Blote Kontje’, waarin ik erotische gedichten lees, maar ik hoef niet te sterven op de scène. Laat mij me maar amuseren. Met ‘Witse’ kan ik dat. Ik sta er ook helemaal niet bij stil wat ik na ‘Witse’ ga doen. Misschien trek ik me daarna wel terug, en ga ik bloemkolen kweken. (lacht)

Eigenlijk ben jij dat nu een beetje aan het doen, Andrea.
Andrea: Mijn zomer ziet er inderdaad erg rustig uit. Na zestien jaar keihard te hebben gewerkt mag dat wel eens, denk ik. Binnenkort vertrek ik op vakantie naar New York en naar Mikonos. Daar kijk ik naar uit. In het najaar ben ik dan te zien in ‘Kinderen Van Dewindt’. En er is ook nog een nieuw televisieproject dat op stapel staat. Maar daar kan ik momenteel nog niets over zeggen

Bron: TV-Familie - overgetypt door: www.nelleke111.web-log.nl