Flikken.com - Uw alibi voor alle momenten

Andrea Croonenberghs is niet bang om vast te roesten

Drie jaar lang speelde Andrea Croonenberghs (37) (alias Britt Michiels) de politiepartner van Joke Devynck. Die laatste beviel intussen van een eerste kindje en koos voor nieuwe uitdagingen. ‘Ik vond Jokes vertrek niet erg’, vertelt Andrea. ‘Het was haar keuze én haar recht om andere horizonten op te zoeken.’

Hoe vielen de opnames van de nieuwe ‘Flikken’-reeks tot nu toe mee?
Heel goed. De komst van de nieuwe acteurs (Ann ceurvels, Werner De Smedt en Maarten Bosmans, nvdr) zorgde voor een frisse wind. Nieuwe collega’s betekenen ook dat je elkaar weer moet gaan aftasten. Natuurlijk moet je elkaar de nodige tijd gunnen, maar ik heb de indruk dat de nieuwe acteurs zich nu al voor honderd procent hebben aangepast. we vormen - net als in het verleden - een hecht team.

Na drie jaar samenwerken heeft Joke Devynck, alias Tony, ‘Flikken’ definitief verlaten. Vond je dat erg?
Nee, dat was haar keuze. Ze wilde per se iets anders doen. Dat is haar volste recht. Dat ze moeder werd, zal daar waarschijnlijk ook een belangrijke rol in hebben gespeeld.
Je probeerde haar niet te overtuigen toch nog je partner te blijven?
Absoluut niet. dat is trouwens mijn taak niet. Je moet iedereen zijn of haar persoonlijke vrijheid gunnen.

Heb je zelf geen schrik om vast te roesten?
Absoluut niet. Ik heb het gevoel dat er mij nog veel plezierige opdrachten te wachten staan. Ik ben ook nog maar 37jaar. Voorlopig voel ik me nog heel goed bij ‘Flikken’. En daar probeer ik momenteel zoveel mogelijk van te genieten. Het spreekt voor zich dat ik niet eeuwig in een en dezelfde tv-serie wil meespelen.Tien jaar ‘Flikken’ niet aan mij besteed.

Wat doe jij eigenlijk het liefste: zingen of acteren?
Acteren. Zingen beschouw ik momenteel als een hobby. Ik doe dat ook bijzonder graag, maar de absolute prioriteit ligt bij het acteren. zingen komt de laatste jaren minder aan bod, maar ik maak er zeker ooit meer werk van. Maar als er iets is dat ik tot het einde van mijn dagen wil doen, is het zonder twijfel acteren.

Kwam je zelf ooit in contact met de politie?
Ja. Net zoals iedereen ben ook ik niet altijd een heilige in de auto. (lacht) Ik woonde jarenlang in het centrum van antwerpen en kreeg om de haverklap een parkeerboete. De weinige parkeerplaatsen in de omgeving van mijn woning waren altijd ingenomen. Door mee te spelen in ‘Flikken’ kwam ik nu op een positieve manier in contact met de politie. Ik heb alle facetten van het politiewerk leren kennen en besef nu maar al te goed dat parkeerboetes uitschrijven slechts één van hun opdrachten is. hun takenpakket behelst heel wat meer.

Heb je een zware voet?
Om eerlijk te zijn: ja. Ik rijd nogal snel. Vooral op de snelweg. Ik ben dan ook bereid om de gevolgen erbij te nemen. Ik zal nooit zeuren wanneer er een snelheidsboete in mijn brievenbus ligt. Ik probeer me verantwoordelijk te gedragen, maar als ik ’s avonds heel laat gedaan heb met werken, wil ik vlug thuis zijn. en is er geen kat op de weg, dan rij ik weleens te snel.

Heb je er in jouw jeugdjaren nooit van gedroomd om politieagente te worden?
Nooit. ik zou het ook niet kunnen. De gruwelijke klussen die de agenten soms moeten uitvoeren zijn niet te onderschatten. Zelf zou ik bijvoorbeeld nooit een wit laken over een verongelukte chauffeur kunnen en durven leggen.Ik zou het evenmin aankunnen om het droevige nieuws aan zijn vrouw te melden. Politieagenten zijn eigenlijk voor een groot stuk sociale werkers. Daarom heb ik respect voor hen.

Slotvraag. Is er één principe waarvan je nooit meer afwijkt?
Mijn vast basisprincipe is dat ik zo recht mogelijk in mijn schoenen wil staan. I wil rekening houden met mijn onmiddellijke omgeving. Langs de andere kant verwacht ik ook dat andere mensen rekening houden met mij. Ik probeer niemand iets aan te doen wat ikz elf niet zou willen aangedaan worden. ik probeer een warme medemens te zijn.

Bron: Tvfamilie (28/08/02)

Flikken.com - Uw alibi voor alle momenten

Andrea Croonenberghs is niet bang om vast te roesten

Drie jaar lang speelde Andrea Croonenberghs (37) (alias Britt Michiels) de politiepartner van Joke Devynck. Die laatste beviel intussen van een eerste kindje en koos voor nieuwe uitdagingen. ‘Ik vond Jokes vertrek niet erg’, vertelt Andrea. ‘Het was haar keuze én haar recht om andere horizonten op te zoeken.’

Hoe vielen de opnames van de nieuwe ‘Flikken’-reeks tot nu toe mee?
Heel goed. De komst van de nieuwe acteurs (Ann ceurvels, Werner De Smedt en Maarten Bosmans, nvdr) zorgde voor een frisse wind. Nieuwe collega’s betekenen ook dat je elkaar weer moet gaan aftasten. Natuurlijk moet je elkaar de nodige tijd gunnen, maar ik heb de indruk dat de nieuwe acteurs zich nu al voor honderd procent hebben aangepast. we vormen - net als in het verleden - een hecht team.

Na drie jaar samenwerken heeft Joke Devynck, alias Tony, ‘Flikken’ definitief verlaten. Vond je dat erg?
Nee, dat was haar keuze. Ze wilde per se iets anders doen. Dat is haar volste recht. Dat ze moeder werd, zal daar waarschijnlijk ook een belangrijke rol in hebben gespeeld.
Je probeerde haar niet te overtuigen toch nog je partner te blijven?
Absoluut niet. dat is trouwens mijn taak niet. Je moet iedereen zijn of haar persoonlijke vrijheid gunnen.

Heb je zelf geen schrik om vast te roesten?
Absoluut niet. Ik heb het gevoel dat er mij nog veel plezierige opdrachten te wachten staan. Ik ben ook nog maar 37jaar. Voorlopig voel ik me nog heel goed bij ‘Flikken’. En daar probeer ik momenteel zoveel mogelijk van te genieten. Het spreekt voor zich dat ik niet eeuwig in een en dezelfde tv-serie wil meespelen.Tien jaar ‘Flikken’ niet aan mij besteed.

Wat doe jij eigenlijk het liefste: zingen of acteren?
Acteren. Zingen beschouw ik momenteel als een hobby. Ik doe dat ook bijzonder graag, maar de absolute prioriteit ligt bij het acteren. zingen komt de laatste jaren minder aan bod, maar ik maak er zeker ooit meer werk van. Maar als er iets is dat ik tot het einde van mijn dagen wil doen, is het zonder twijfel acteren.

Kwam je zelf ooit in contact met de politie?
Ja. Net zoals iedereen ben ook ik niet altijd een heilige in de auto. (lacht) Ik woonde jarenlang in het centrum van antwerpen en kreeg om de haverklap een parkeerboete. De weinige parkeerplaatsen in de omgeving van mijn woning waren altijd ingenomen. Door mee te spelen in ‘Flikken’ kwam ik nu op een positieve manier in contact met de politie. Ik heb alle facetten van het politiewerk leren kennen en besef nu maar al te goed dat parkeerboetes uitschrijven slechts één van hun opdrachten is. hun takenpakket behelst heel wat meer.

Heb je een zware voet?
Om eerlijk te zijn: ja. Ik rijd nogal snel. Vooral op de snelweg. Ik ben dan ook bereid om de gevolgen erbij te nemen. Ik zal nooit zeuren wanneer er een snelheidsboete in mijn brievenbus ligt. Ik probeer me verantwoordelijk te gedragen, maar als ik ’s avonds heel laat gedaan heb met werken, wil ik vlug thuis zijn. en is er geen kat op de weg, dan rij ik weleens te snel.

Heb je er in jouw jeugdjaren nooit van gedroomd om politieagente te worden?
Nooit. ik zou het ook niet kunnen. De gruwelijke klussen die de agenten soms moeten uitvoeren zijn niet te onderschatten. Zelf zou ik bijvoorbeeld nooit een wit laken over een verongelukte chauffeur kunnen en durven leggen.Ik zou het evenmin aankunnen om het droevige nieuws aan zijn vrouw te melden. Politieagenten zijn eigenlijk voor een groot stuk sociale werkers. Daarom heb ik respect voor hen.

Slotvraag. Is er één principe waarvan je nooit meer afwijkt?
Mijn vast basisprincipe is dat ik zo recht mogelijk in mijn schoenen wil staan. I wil rekening houden met mijn onmiddellijke omgeving. Langs de andere kant verwacht ik ook dat andere mensen rekening houden met mij. Ik probeer niemand iets aan te doen wat ikz elf niet zou willen aangedaan worden. ik probeer een warme medemens te zijn.

Bron: Tvfamilie (28/08/02)


Terug