Na ruim zes jaar verlaat Rebecca Huys de meest succesvolle combi van de VRT: ‘Flikken’. Binnenkort zitten haar draaidagen erop. ‘Bye bye, Merel’, zoals ze zelf zegt. Nu even rusten… Dochter Otis zal blij zijn dat het de komende weken wat kalmer wordt.

Hieronder volgt het interview met Rebecca in TV Familie van december 2005 waarin ze haar keuze toelicht.

Jouw rol als ‘Merel’ was in het begin niet meer dan een gastrol, maar je bent door de jaren heen tot een cruciaal personage uitgegroeid. Hoe kwam dat zo?
Ik was er vast van overtuigd dat het altijd een bijrol zou blijven en na een paar afleveringen vond ik het genoeg. Ik heb toen bij de productieleiding gemeld dat ik eruit wilde.

Maar zij wilden jou houden?
Ze werkten graag met mij samen, laat ik het zo zeggen. (lacht) Ik heb er altijd van gedroomd zondagavond in zo’n serie te spelen. Nu ik weg ga, besef ik ook dat ik perfect gekregen heb wat ik wou.

Heb je zelf gekozen voor je afscheid?
Ja, en ik heb geen spijt van mijn beslissing. Ze was zeker niet impulsief. Op een gegeven moment ben je rond en dan moet je conclusies trekken. Hoewel ik van nature ook een twijfelaar ben. Ik vrees dat er veel momenten zullen komen dat ik spijt zal hebben van mijn besluit. Daarom moet ik m’n ogen dichtknijpen en in het diepe springen.

Had je last van de drukke draaidagen?
Ergens wel. Op een drukke dag stond ik om vijf uur op. Ik vertrok dan met de wagen om zes uur want ik heb minsten een uur nodig om wakker te worden. Anders val ik in slaap achter het stuur. Vooral de studio-opnamen vielen me zwaar. Ik liep soms rond als een zombie. Het filmen op locatie was wel een verademing voor mij. Op een of andere manier is dat voor mij niet zo jachtig.

En jouw dochtertje Otis, had zij er last van?
Mijn vriend Bart neemt de zorg voor haar dan opzich. Hij is een fantastische huisvader! Ik voel wel dat zoiets heel belangrijk is voor mij, want dan kan ik mijn vak degelijk uitoefenen. Met Bart heb ik het getroffen.

Is Otis genoemd naar Otis Redding (legendarische soulzanger die op jonge leeftijd verongelukt is, nvdr)
Ja. Ik weet dat het meestal een jongensnaam is, maar in feite vind ik heb supervrouwelijk. Otis betekent wel ‘zoon van’, maar dat hindert niet.

Jij woont in’t stad, want Berchem is daar een deel van. Mis je den buiten niet?
Soms wel. Maar die gedachten maken als snel plaats voor realisme. De school van Otis is heel goed en vlak bij huis en ik wel geen halsbrekende toeren uithalen om haar vanaf het platteland op tijd in de klas te krijgen.

Jij bent geboren in Wilrijk, maar bent opgegroeid in Eeklo. Daar is toch ook veel groen?
Ik ben in Eeklo opgevoed door mijn grootouders van moeders kant. Ze zijn allebei overleden, spijtig genoeg… Ik heb daar een superjeugd gehad. Jo de Meyere is ook van Eeklo en mijn moeder heeft zelfs samen met hem toneel gespeeld toen ik in haar buik zat! Nu sta ik zelf met hem te spelen in ‘flikken’. Iedereen komt elkaar vroeg of laat weer tegen, daar ben ik zeker van.

Ben jij bijgelovig?
Dat niet, horoscopen vind ik bijvoorbeeld belachelijk, maar ik hoop wel dat er iets is na onze dood. Dat zou ik wel fijn vinden. Ik ben Katholiek opgevoed en ging elke zondag naar de kerk, maar toen ik in Antwerpen kwam wonen, ben ik daar volledig van losgeraakt. Voor mij is de kerk trouwens een equivalent van theater: die rituelen en die verhaaltjes…

Er zijn ook mensen die het eeuwige leven zien in hun kinderen. Heb jij dat ook?
Mijn dochtertje is een wezentje op zich en ik denk dat ik daar bitter weinig invloed op heb. Opvoeding en genen, allemaal goed en wel, maar als ik dood ben zal ze zonder mij verder moeten.

Bron: TV Familie week 51 2005

Na ruim zes jaar verlaat Rebecca Huys de meest succesvolle combi van de VRT: ‘Flikken’. Binnenkort zitten haar draaidagen erop. ‘Bye bye, Merel’, zoals ze zelf zegt. Nu even rusten… Dochter Otis zal blij zijn dat het de komende weken wat kalmer wordt.

Hieronder volgt het interview met Rebecca in TV Familie van december 2005 waarin ze haar keuze toelicht.

Jouw rol als ‘Merel’ was in het begin niet meer dan een gastrol, maar je bent door de jaren heen tot een cruciaal personage uitgegroeid. Hoe kwam dat zo?
Ik was er vast van overtuigd dat het altijd een bijrol zou blijven en na een paar afleveringen vond ik het genoeg. Ik heb toen bij de productieleiding gemeld dat ik eruit wilde.

Maar zij wilden jou houden?
Ze werkten graag met mij samen, laat ik het zo zeggen. (lacht) Ik heb er altijd van gedroomd zondagavond in zo’n serie te spelen. Nu ik weg ga, besef ik ook dat ik perfect gekregen heb wat ik wou.

Heb je zelf gekozen voor je afscheid?
Ja, en ik heb geen spijt van mijn beslissing. Ze was zeker niet impulsief. Op een gegeven moment ben je rond en dan moet je conclusies trekken. Hoewel ik van nature ook een twijfelaar ben. Ik vrees dat er veel momenten zullen komen dat ik spijt zal hebben van mijn besluit. Daarom moet ik m’n ogen dichtknijpen en in het diepe springen.

Had je last van de drukke draaidagen?
Ergens wel. Op een drukke dag stond ik om vijf uur op. Ik vertrok dan met de wagen om zes uur want ik heb minsten een uur nodig om wakker te worden. Anders val ik in slaap achter het stuur. Vooral de studio-opnamen vielen me zwaar. Ik liep soms rond als een zombie. Het filmen op locatie was wel een verademing voor mij. Op een of andere manier is dat voor mij niet zo jachtig.

En jouw dochtertje Otis, had zij er last van?
Mijn vriend Bart neemt de zorg voor haar dan opzich. Hij is een fantastische huisvader! Ik voel wel dat zoiets heel belangrijk is voor mij, want dan kan ik mijn vak degelijk uitoefenen. Met Bart heb ik het getroffen.

Is Otis genoemd naar Otis Redding (legendarische soulzanger die op jonge leeftijd verongelukt is, nvdr)
Ja. Ik weet dat het meestal een jongensnaam is, maar in feite vind ik heb supervrouwelijk. Otis betekent wel ‘zoon van’, maar dat hindert niet.

Jij woont in’t stad, want Berchem is daar een deel van. Mis je den buiten niet?
Soms wel. Maar die gedachten maken als snel plaats voor realisme. De school van Otis is heel goed en vlak bij huis en ik wel geen halsbrekende toeren uithalen om haar vanaf het platteland op tijd in de klas te krijgen.

Jij bent geboren in Wilrijk, maar bent opgegroeid in Eeklo. Daar is toch ook veel groen?
Ik ben in Eeklo opgevoed door mijn grootouders van moeders kant. Ze zijn allebei overleden, spijtig genoeg… Ik heb daar een superjeugd gehad. Jo de Meyere is ook van Eeklo en mijn moeder heeft zelfs samen met hem toneel gespeeld toen ik in haar buik zat! Nu sta ik zelf met hem te spelen in ‘flikken’. Iedereen komt elkaar vroeg of laat weer tegen, daar ben ik zeker van.

Ben jij bijgelovig?
Dat niet, horoscopen vind ik bijvoorbeeld belachelijk, maar ik hoop wel dat er iets is na onze dood. Dat zou ik wel fijn vinden. Ik ben Katholiek opgevoed en ging elke zondag naar de kerk, maar toen ik in Antwerpen kwam wonen, ben ik daar volledig van losgeraakt. Voor mij is de kerk trouwens een equivalent van theater: die rituelen en die verhaaltjes…

Er zijn ook mensen die het eeuwige leven zien in hun kinderen. Heb jij dat ook?
Mijn dochtertje is een wezentje op zich en ik denk dat ik daar bitter weinig invloed op heb. Opvoeding en genen, allemaal goed en wel, maar als ik dood ben zal ze zonder mij verder moeten.

Bron: TV Familie week 51 2005